Quantcast
user_mobilelogo

.

Λεωνίδας Σωτ. Πολιτίδης, BSc, MSc, Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής, Υπεύθυνος τμήματος ψυχολογίας New York College

Αγ. Σοφίας 18,

ΤΚ 54622 (κέντρο Θεσ/νίκης),

τηλ. (2310) 260056 ή 6974 062239.

[email protected]

 

Η τεκνοποίηση αποτελεί έναν εξαιρετικά σημαντικό σκοπό στη ζωή ενός ζευγαριού. Μοιραία λοιπόν, η υπογονιμότητα, δηλαδή η αδυναμία δύο συντρόφων να επιτύχουν σύλληψη ή ολοκληρωμένη κύηση, είναι μια σοβαρή δοκιμασία που συχνά συνοδεύεται από άγχος και άλλα δυσάρεστα συναισθήματα. Υπογόνιμο θεωρείται ένα ζευγάρι όταν μετά από 1 χρόνο συχνών και ελεύθερων σεξουαλικών επαφών δεν επιτυγχάνει τη σύλληψη. Υπολογίζεται ότι 8-14% των ζευγαριών αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα υπογονιμότητας.

Τα προβλήματα υπογονιμότητας μπορεί να οφείλονται σε ανατομικούς, οργανικούς ή παθολογικούς παράγοντες. Η υπογονιμότητα μπορεί να οφείλεται μόνο στη γυναίκα, μόνο στον άντρα, και στους δύο ή σε άγνωστη αιτία. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια έντονη συζήτηση στην επιστημονική κοινότητα γύρω από τον πιθανολογούμενο ρόλο ψυχολογικών παραγόντων σαν αίτια κάποιων περιπτώσεων υπογονιμότητας. Κι αυτό, διότι παρά τη σημαντική εξέλιξη της τεχνολογίας, τα αίτια της υπογονιμότητας δεν εντοπίζονται πάντοτε. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχει ένα ποσοστό της τάξης του 5% των υπογόνιμων ζευγαριών τα οποία –για ανεξήγητους από ιατρική σκοπιά λόγους- δεν καταφέρνουν να συλλάβουν μετά από 2 χρόνια συστηματικής σεξουαλικής επαφής.

Παρόλο όμως που τα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας έχουν αυξημένα επίπεδα άγχους συγκριτικά με τα ζευγάρια που δεν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα αυτά, δεν έχει προς το παρόν τεκμηριωθεί επιστημονικά ότι το άγχος και το στρες ευθύνεται για την υπογονιμότητα.

Ανέκδοτες παρατηρήσεις στη Μεγάλη Βρετανία καταδεικνύουν ότι οι γυναίκες οι οποίες επισκέπτονταν το γυναικολόγο τους συχνότερα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, είχαν μικρότερα ποσοστά αποβολών. Μια από τις ερμηνείες της παρατήρησης αυτής είναι ότι με τις τακτικότερες επισκέψεις στο γυναικολόγο, οι γυναίκες αυτές λάμβαναν μεγαλύτερη επιβεβαίωση για την απρόσκοπτη πορεία της εγκυμοσύνης τους, γεγονός που μείωνε τα επίπεδα του άγχους τους μια και τους παρείχε μια καλύτερη ‘αίσθηση ελέγχου’ στη ζωή τους.

Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι, από ψυχολογική σκοπιά, η απώλεια της ‘αίσθησης ελέγχου’ συνδέεται άρρηκτα όχι μόνο με αυξημένα επίπεδα άγχους αλλά και με άλλες μορφές ψυχικών διαταραχων όπως κατάθλιψη, φοβίες, ψυχοσωματικές διαταραχές, κλπ. Το άγχος, όπως αναλύεται παρακάτω, σωματοποιείται μέσω της υπόφυσης και έτσι έμμεσα, μπορεί να επηρεάζει το σύνολο σχεδόν των λειτουργιών του οργανισμού. Η επιστημονική κοινότητα αναμένει με μεγάλο ενδιαφέρον τις επικείμενες έρευνες που θα αποπειραθούν να τεκμηριώσουν τελεσίδικα την επιβαρυντική επίδραση του άγχους στην υπογονιμότητα.

Άγχος και στρες

Το άγχος περιγράφει μία ψυχολογική κατάσταση κατά την οποία θεωρούμε ότι οι ικανότητές μας και τα αποθέματά μας (σωματικά, ψυχικά) δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσουμε τις απαιτήσεις κάποιων συνθηκών ή γεγονότων στη ζωή μας. Το άγχος δηλαδή έχει να κάνει συνήθως με μία μελλοντική πρόκληση για εμάς, σε αντίθεση με την κατάθλιψη που συνδέεται περισσότερο με παρελθοντικά γεγονότα. Ένα δεύτερο στοιχείο του άγχους που προκύπτει και από τον παραπάνω ορισμό είναι.